Rundskop: hyperrealistische verfilming van een ruw boerenverhaal

Rundskop is een Vlaamse film die zich afspeelt op een boerderij in de provincie Limburg. Op de boerderij van de Vanmarsenilles is de romantiek van het Vlaamse boerenleven echter ver te zoeken. De beesten moeten snel en goedkoop vetgemest worden, zodat ze goed geld - ching ching - opleveren. De koeien krijgen aan de lopende band hormonenspuiten in hun billen geprikt en iedereen vindt dat normaal, het hoort bij de stiel. Als zoon Jacky Vanmarsenille de boerderij overneemt, blijft hij trouw aan de "traditie". Hij spuit niet alleen zijn koebeesten vol hormonen, maar hij behandelt ook zichzelf met testosteron en ander chemisch spul. Zo wil hij de mannelijkheid terugvinden die hij als kleine jongen door een "ongeluk" is kwijtgespeeld.

Jacky heeft zijn jeugdtrauma nooit echt kunnen verwerken, en door een domme ontmoeting komen alle herinneringen weer boven. Dat is de kern van het verhaal. Het schijnbaar onschuldige plattelandsleven dat door de hormonenmaffia wordt geteisterd, is niet meer dan het decor. Maar wat voor een decor! De hyperrealistische verfilming doet je bijna vergeten dat je in een bioscoopzaal zit. Het is zo confronterend en levensecht, dat je echt ongemakkelijk wordt van wat de kleine Jacky is overkomen. Je huivert ook van het complete gebrek aan een moreel besef in het hormonenmilieu.

Hoofdrolspeler Matthias Schoenaerts heeft enorme inspanningen geleverd om zijn rol als woeste Limburgse stierenkop geloofwaardig neer te zetten. Hij heeft jarenlang geoefend om het Limburgs dialect te praten. Zijn imposante spierbundel heeft hij niet met hormonen gekweekt, maar wel door zich vol te proppen met eiwitrijk en calorierijk voedsel en door intensief krachtoefeningen te doen. Op de intrigerende filmaffiche kan je zien dat Jacky Vanmarsenille met zijn lichaamsbouw niet veel moet onderdoen voor zijn stieren. Intussen heeft Matthias Schoenaerts weer normale proporties aangenomen. Alleen al voor zijn acteerprestatie moet je gaan kijken.

De Belgische bioscoopzalen lopen vol voor Rundskop en de film lijkt ook internationaal carrière te maken. Hij kan zelfs een prijs winnen op het prestigieuze internationale filmfestival van Berlijn.

De bijzondere stijl van Rundskop doet denken aan De helaasheid der dingen (2009). Ook die film ademt tristesse vanop het Vlaamse platteland, met acteurs die zich in het plaatselijke dialect uitdrukken. Ook De helaasheid brak internationaal door.

Blijkbaar hebben de films die zich onder de Vlaamse kerktoren afspelen iets exotisch, iets dat ook kijkers in het buitenland aanspreekt. Dimitri Verhulst, auteur van het boek waarop De helaasheid gebaseerd is, verklaart het als volgt in De Morgen: "Alleen als je authentiek, dicht bij jezelf blijft, kan je een universeel verhaal brengen."

Rundskop is dus geen goed idee als je een gezellig avondje uit wil. Voor verstaanbaar Nederlands is het ook geen aanrader. Toch moet je gaan kijken, want het is wel een knappe film die je bij je nekvel grijpt en die je niet snel zal vergeten. Het dialect is zelfs voor de meeste Vlamingen onverstaanbaar, maar dat heeft een voordeel: de film krijgt in alle zalen ondertiteling in het Nederlands. Bekijk alvast de trailer, dan weet je (ongeveer) wat je te wachten staat.

Koen Van Kelecom



Meer film op taalblad.be