Film: De laatste zomer (Joost Wynant)

Op dit moment vind je de film 'De laatste zomer' in de bioscoopzalen. Het is de eerste langspeelfilm van de jonge regisseur Joost Wynant (1980). Hij gaat over jonge mensen, is gedraaid door jonge mensen, maar valt niet alleen in de smaak bij jonge mensen.

De film gaat over vier jongens die 17 zijn in 1996. Rik, Tim, Roel en Bart wonen in een dorp waar niets te beleven valt en ze vervelen zich in de zomer dan ook dood. De vier zijn heel verschillend, maar toch blijken het onafscheidelijke vrienden. Dan duikt plotseling de aantrekkelijke Sandrine op. Rik wordt verliefd en ook Roel ontmoet een meisje. De liefdesperikelen van de tieners stelt hun vriendschap zwaar op de proef.

Joost Wynant heeft zijn film volledig opgenomen in de streek rond Loonbeek (Huldenberg) in de rand rond Brussel, het dorp waarvan hij afkomstig is. De plek waar de personages hun eerste joint roken, is dezelfde als waar de regisseur en zijn vrienden vroeger voor het eerst high geworden zijn. Puur jeugdsentiment dus en niet alleen voor Wynant zelf. Vooral mensen die hun tienerjaren beleefd hebben in de jaren 90, zullen meer dan één nostalgisch moment beleven tijdens de film. De plaatselijke fuiven waar je véél te vroeg op de avond opdook. Het eerste experiment met alcohol. De eerste kus. Het eerste blauwtje lopen. Een puist in het midden van je gezicht, net op het verkeerde moment. Dát maken de jongeren in de film allemaal mee, die zomer.

Alle medewerkers van 'De laatste zomer' zijn piepjong. ‘Op de set vond je niemand die ouder was dan 28’, zegt de regisseur. Zelfs de muziek is geschreven door aanstormend talent. Eerst was de keuze voor een jonge crew een noodzaak. Het budget voor de film was erg klein. Later werd het een bewuste keuze: om te tonen dat het kon en om zoveel mogelijk jonge mensen kansen te geven.

De personages spreken Nederlands, maar geen standaardtaal. De meesten gebruiken een vrij duidelijk te begrijpen tussentaal (‘Zijt ge zot geworden, man?’; ‘Wa is da?’). Sommige personages kiezen voor wat meer dialect. Vooral bij het personage Tim zul je als anderstalige je oren wat meer moeten spitsen. De film lijkt ons in elk geval een goede oefening voor wie de Vlaming in de straat wil begrijpen.

De laatste zomer is niet alleen interessant als oefening. Het is ook gewoon een erg vermakelijke film. We hebben bijna 95 minuten aan één stuk door gelachen. De jongens werken zich constant in nesten. Ze zeggen de verkeerde dingen op het verkeerde moment, overschatten de hoeveelheid alcohol die ze aankunnen, weten zich met zichzelf geen raad. Alle clichés van de puberteit passeren de revue. Het is herkenbaar én prettig om naar te kijken.

Voor een voorproefje surf je naar www.delaatstezomer.com.