Hasta la vista is Spaans voor "tot ziens" en het is ook de titel van een nieuwe Vlaamse film. Het is een
ontroerende en grappige film, over drie vrienden met een fysieke handicap en een gezond libido. Ze beslissen samen op reis te gaan, met als eindbestemming
El Cielo.
El Cielo is een
bordeel in Spanje, speciaal op maat van andersvalide mannen.
De drie jongens hebben ouders die hen met veel liefde omringen. Ook materieel en financieel komen ze niets te kort. De trip naar
El Cielo willen ze natuurlijk zonder hun ouders doen. Ze
verzinnen daarom iets over een interessante wijnroute. Ze vertellen aan hun ouders dat ze ook eens "op eigen benen" willen staan.
De drie vinden een geschikte reisbegeleider en hij overtuigt hun ouders om de jongens op avontuur te laten gaan. De gezondheidstoestand van een van de drie jongens dreigt nog even
roet in het eten te gooien, maar uiteindelijk vertrekken ze toch. Onderweg duiken er natuurlijk een hoop praktische en persoonlijke problemen op.
Hasta la vista is een vlotte komedie. De uitgesproken karakters en de
aandoenlijke zelfspot van de hoofdpersonages lokken hilarische taferelen en dialogen uit. De verhaallijn van de film is simpel en is eigenlijk nooit verrassend: bijna alles wat er gebeurt
zie je van mijlenver aankomen. Dat is echter geen probleem, want de zelfrelativerende attitude van de hoofdpersonages is wél verrassend en verfrissend. Als kijker word je al snel meegesleept door het reisavontuur en door de
tegenslagen en de
meevallers onderweg.
Taal speelt een belangrijke rol in de film. Er wordt wat Frans en Spaans gesproken, en de spraakverwarring is de aanleiding voor heel wat grapjes. Twee van de drie hoofdpersonages spreken Nederlands met een sterk Gents accent, dus ondertitels zijn noodzakelijk om alles goed te begrijpen.
Hasta la vista won op het internationale filmfestival van Montréal de "Grand Prix des Amériques" (de hoofdprijs) én de Prijs van het Publiek.
Meer over de film op
cobra.be
Kijk ook naar de trailer op de
website van Hasta la vista.
KVK