Film Ben X: een must

Zin om eens echt een steengoede film van Belgische bodem te zien? Ga dan zeker naar Ben X kijken, het regiedebuut van Nic Balthazar. De film, over een autistische jongen die op school bijna letterlijk dood wordt gepest, is in binnen- en buitenland op groot applaus onthaald. We wilden met eigen ogen zien waar al die recensenten en andere toeschouwers zo vol van waren. En we verzekeren je: hun enthousiasme was meer dan terecht!

Ben is 17 en is duidelijk anders dan andere tieners. Hij doet zijn best om ‘normaal’ te lijken, maar om de één of andere reden lukt hem dat maar niet. ‘Glimlachen moet je’, zegt hij. ‘GLIM-LACHEN – dat is lachen als er eigenlijk niks is om mee te lachen.’ Maar hij oefent erop, want de mensen hebben dat graag. Zijn leeftijdgenoten springen ronduit meedogenloos met zijn anders-zijn om.

Ben heeft maar één vluchtweg: het computerspel Archlord. Daarin kan hij iemand helemaal anders zijn: Ben X, een held die alles en iedereen overwint. In het spel heeft hij ook een fantastische vriendin, Scarlite, die hem in al zijn queesten bijstaat. Als de pesterijen zijn virtuele oase binnendringen, knapt er iets in Ben. Hij bereidt zich voor om zijn ‘endgame’ te spelen. Hij wil eruit.

De film Ben X scoort op alle fronten. Het wereldje waarin Ben zich opsluit om aan de realiteit te ontsnappen is heel sterk weergegeven. De toeschouwer waant zich soms zelf middenin het computerspel. Ook de overlappingen tussen de echte en de virtuele werkelijkheid komen prachtig in beeld.

De acteerprestaties zijn eveneens de moeite. Greg Timmermans zet het personage Ben op een bijzonder overtuigende manier neer. De zelf gecreëerde rituelen, de onzekerheid, de verwarring, de pijn en de wanhoop – ze zitten in zijn gezicht, in zijn woorden, in zijn hele lijf. Ook een pluim voor Marijke Pinoy, die Bens moeder speelt. Je ziet haar worstelen met al wat er in haar omgaat. Ze wil haar zoon zo graag helpen, maar is ten einde raad: wat kan ze nu nog proberen?

Het zijn die acteerprestaties die het verhaal een handje helpen om het publiek te raken. Zowel op het filmfestival van Montreal als op de avantpremière in eigen land kreeg de film een staande ovatie. Wie al geen tranen in de ogen had, verliet de zaal in elk geval met een knoop in zijn maag. De film raakt, maar wordt nooit melig of overdreven. Het verrassende einde draagt alleen maar bij tot de kwaliteit van de film.

Na de enthousiaste jury in Canada, de jubelende recensies en het van ontroering snotterende publiek, is Ben X klaar voor de confrontatie met Hollywood. De film wordt de Belgische inzending voor de volgende Oscars.

IM