De helaasheid der dingen: straffe film maakt veel mensen boos

De film 'De helaasheid der dingen' vertelt het verhaal van Gunther Strobbe, een jongen van ongeveer dertien jaar oud. Hij woont bij zijn grootmoeder in het oer-vlaamse dorpje Reetveerdegem. Gunthers vader en diens drie broers wonen onder hetzelfde dak. Geen van de broers denkt eraan om iets nuttigs of constructiefs met het leven aan te vangen. Ze brengen de dag door met bier drinken, sigaretten paffen en schunnige liedjes zingen. Een vreemd soort familietrots houdt hen samen rechtop.

'Guntherken' draagt waardig zijn lot. Tussen de alcoholdampen en sigarettenrook verliest hij zelfs meestal zijn goed humeur niet. Hij weet wel dat er iets niet klopt en hij begint zich stilaan van zijn vader en zijn nonkels te distantiëren.

Het verhaal wordt verteld door Gunther die op volwassen leeftijd terugblikt op zijn jeugd. Hij heeft een flinke portie cynisme aan zijn opvoeding in de marginaliteit overgehouden, maar is toch een succesvol schrijver geworden.

Er was veel te doen rond de lancering van de film, en niet alleen omdat de regisseur, Felix Van Groeningen, een van de grootste filmtalenten van België is of omdat de film al een aantal internationale prijzen won. De acteurs fietsten zelfs poedelnaakt op de chique Croisette in Cannes.

Het boek en de film zijn semi-autobiografisch. Volgens de schrijver zelf is het 'fictie, gebaseerd op waar gebeurde verhalen'. De media ging natuurlijk op zoek naar straffe verhalen in het dorp waar de schrijver in het echte leven opgroeide.

De familieleden zijn niet blij met zoveel media-aandacht. Ze vinden dat ze publiek te schande worden gemaakt. Kijk maar naar de reactie van een van de nonkels van Dimitri Verhulst in het actualiteitenprogramma Phara.

Ook het feit dat de filmgroep Kinepolis gratis tickets voor de film weggaf bij het weekblad Humo zette kwaad bloed. De kleinere filmzalen vinden dat concurrentievervalsing, want je kon met dat ticket enkel in de Kinepolisbioscopen binnen.

Uiteraard ligt de Humo met de gratis filmtickets niet meer in de krantenwinkel, maar een bioscoopticket kopen is goed besteed geld. Het is een straffe film, die internationaal doorbreekt met een drama dat zich nochtans onder de Vlaamse kerktoren afspeelt.

Om de film te verstaan, moet je wel afrekenen met dialogen in Oost-Vlaams dialect. Ondertiteling is dus geen overbodige luxe. Om de film beter te kunnen verstaan, kan je natuurlijk ook eerst het boek lezen en alvast de trailer en de videofragmenten op de filmwebsite bekijken.

Koen Van Kelecom