'Meisjes' is alweer een Vlaamse film waarvoor het best wel de moeite loont om een bioscoopticketje
aan te
schaffen. Het verhaal is simpel: drie vrouwen op leeftijd besluiten om de succesvolle meidengroep die ze hadden als tieners
nieuw leven in te blazen. De 'meisjes' van zeventig beginnen
aarzelend aan hun avontuur, maar na een tijd maken ze zo veel plezier dat ze hun
ouderdomskwaaltjes helemaal vergeten. De zoon van een van de drie vriendinnen wordt de manager van de groep. Van zijn moeder heeft hij de interesse voor muziek
geërfd, maar niet het talent. Met de reünie van 'The Sisters of Love' krijgt hij nu een nieuwe kans om iets te presteren in de muziekindustrie. Eerst moet hij de muziekgroep van zijn mama nog wel een
grondige facelift geven.
Waardig ouder worden is het belangrijkste thema van de film, maar het gaat over meer dan dementie, urineverlies en
hardhorigheid. Ook thema's als moeder-zoonrelatie,
doorzettingsvermogen, dromen, materialisme, relaties, desillusie en bedrog komen aan bod. Dat zijn natuurlijk niet de meest
diepzinnige onderwerpen, maar een bioscoopavond mag ook eens gewoon gezellig en ontspannend zijn. 'Meisjes' brengt een
bitterzoet verhaal, met een aantal uiterst grappige situaties en dialogen. De acteurs en de actrices zetten zonder moeite hun personages neer, waardoor alles heel spontaan overkomt.
Bijna alles speelt zich af in en rond Antwerpen en de hoofdpersonages spreken ongegeneerd het Antwerps dialect. Dat is goed voor de 'naturel', maar natuurlijk niet voor de verstaanbaarheid voor wie een andere moedertaal dan het Nederlands heeft. Toch moet het lukken, want de rode draad is echt simpel te volgen en de beelden spreken meestal voor zich.
Ondanks het lokale aspect, staat de film aan de rand van een internationale doorbraak. Kijk maar eens naar
de aandacht die de film op het internationale filmfestival van Montreal kreeg.
Lees ook
dit artikel over 'Meisjes' op het filmfestival van Montreal op demorgen.be