De politiek is, ook na de verkiezingen, doorspekt met beeldspraak. Nu de stemmen geteld zijn, is het tijd voor onderhandelingen en regeringsvorming. Heel grappig zijn de benamingen van alle mogelijke regeringscombinaties die de revue passeren. Een kleurrijk overzicht.
Rooms-rode coalitie: een regering van christendemocraten (rooms) en socialisten (rood). Het is de meest voorkomende coalitie in België na de tweede wereldoorlog. Voor de
versnippering van het politieke landschap, was het ook een coalitie die
voor de hand lag: je stemde ofwel katholiek, ofwel socialistisch (rood). Liberalen (blauw) waren lang een uitzonderlijke soort en ook van ecologische, groene partijen was direct na de oorlog nog geen sprake.
Paarse coalitie: als je rood (socialisten) en blauw (liberalen) mengt, dan krijg je natuurlijk paars. Het lijken twee compleet
tegenstrijdige ideologieën, maar ze blijken toch in dezelfde regering te kunnen zetelen. Verhofstadt I (paars-groen) en Verhofstadt II waren twee regeringen met socialistische én liberale ministers.
Olijfboomcoalitie: een coalitie die verwijst naar de kleurrijke
olijfboom. De term werd voor het eerst gebruikt in 2000, toen in Italië een
gematigd progressieve coalitie van christendemocraten, socialisten en groenen werd gevormd. De uittredende Brusselse coalitie was zo een
olijfboomregering en het behoort nu ook weer tot de mogelijkheden. Ook in Wallonië is de
olijfboomcoalitie een serieuze optie. In Vlaanderen is het alleen een theoretische mogelijkheid, want Groen! heeft al expliciet voor de oppositie gekozen.
Regenboogcoalitie: een coalitie met veel verschillende partijen, met alle kleuren van de
regenboog. Meestal wordt zo een regering samengesteld om één onmogelijke partij (extreemrechts of extreemlinks) uit de regering te houden en zo een cordon sanitaire op te trekken.
De klassieke tripartite: minder kleurrijke benaming voor een coalitie met de drie traditionele partijen: liberalen, socialisten en christendemocraten.
Jamaïcaanse coalitie: daarmee wordt een coalitie van christendemocraten (oranje), liberalen (blauw) en groenen bedoeld. De term komt uit Duitsland, waar een coalitie van cdu, fdp en die Grünen inderdaad overeenkomt met de kleuren van de Jamaïcaanse vlag (zwart, geel, groen). Het klopt dus eigenlijk niet meer helemaal in België, maar de term wordt toch overgenomen. Ook de Jamaïcaanse coalitie behoort tot de mogelijkheden in Wallonië.
Turquoise coalitie: het resultaat van blauw en groen. in Wallonië zou het eventueel kunnen, in Vlaanderen is het wiskundig uitgesloten. Daarvoor zijn de scores van Open Vld en Groen! te laag.
De watermeloencoalitie: een hele
sappige beschrijving voor een coalitie met socialisten en ecologisten, naar de verfrissende vrucht met rood vruchtvlees en groene
schil. Ook dat is een optie in Wallonië, maar niet in Vlaanderen.
Koen Van Kelecom
Meer artikels over de verkiezingen 2009